Schrikkeljaar
Anka Hashin
Verhalen
Antwerpen: Uitgeverij Vrijdag
2023
221 blz.
Flitsende, soms absurde, veelal rauwe verhalen van in Den Haag wonende schrijfster van Russische afkomst.
- Hashin (1980) is mogelijk pseudoniem van fotografe, schrijver en dichter Anya Saxby.
- In de 37 korte in Rusland spelende verhalen wordt veel gedronken en geslagen.
- Seks en geweld wordt op verschillende niveaus beleefd.
- In veel verhalen vervullen dieren prominente rollen.
Opmerkelijke passages
- Günther Grass: “De vogelverschrikker is gemaakt om op de mens te lijken.” (5)
- Het drasland (5–10)
- “De zon ging onder, zwaar en opgeblazen, als een katerkop.” (8)
- “‘Dank voor het eten,’ zei Rybin terwijl hij zijn ogen afwende. (…) ‘Dank kun je niet op een brood smeren, buurman’, zei Boerdyug achteloos. (10)
- De winter van Lev Petrovitsj (11–20)
- “Het was verstandiger om zich voor te bereiden op een eenzame oude dag. Ouderdom, geklaag, gezeik. Er waren vrouwen, er waren geen vrouwen. Er was kaviaar. Naar de hel met kaviaar. Was ouderdom zelf geen luxe reden? Was dat niet het absolute bewijs van menselijk geluk: het feit alleen al dat je zo’n hoge leeftijd kon bereiken?” (19)
- “Zodra de deur openging, stroomde een warme blijdschap door zijn lijf. Het was een vrouw zoals de natuur haar bedoeld had: groot, vol en rijp als een oktobermeloen.” (14)
- “... een dikke, amorfe non met een harmonica van onderkinnen...” (29)
- “De mist had het naburige dorp opgevreten en was langzaam over de grond naar de bushalte gekropen.” (53)
- “Het gebeurt maar al te vaak dat een vrouw overal de schuld van krijgt. Waar schoonheid is, is onenigheid. De man ziet een knap dingetje als een prooi, de vrouw ziet haar als een dodelijke rivaal.” (56)
- “Het aantal bezoekers dat door haar kwistige schaamspleet ontvangen werd, overtrof ruimschoots de aanvoer door de poorten van het dorpshuis.” (57)
- “Een Aziatische vrouw, een mollig armoedig wezen gewikkeld in twintig lagen kleding zoals een spitskool, keek hem vermoeid aan vanonder haar hoofddoek.” (73)
- “Zijn voeten, gestoken in lange en scherpe schoenen, kwamen als kruisers onder zin broekspijpen uit.” (87)
- “Yegor kende slechts twee soorten ouderen: de ene wil alles uit je pulken, de andere wil je met zijn eeuwigdurende biografie bestoken. Beide soorten vond hij buitengewoon vervelend.” (87)
- Schrikkeljaar (111–115)
- “Hij was geen gozer of allemansvriend. Hij droeg zijn neus hoog. Maar ooit was hij een opgewekte jongeman met een vurige blik.” (128)
- “Hier proefde hij het keizerlijke Rusland uit de boeken. Het land, verzonken in hoge grassen, genade en melancholie.” (131)
- “Als kapitein van zijn wil sprong hij in het water en zwom de duisternis in.” (141)
Lees ook:
Leesimpressie: Hoe een reebok ons leven redde door Ota Pavel
