Verdraaide tijd
Wlodzimierz Odojewski
Roman
Oorspronkelijke titel: Czas odwrocony. Warschau: Twój STYL. 2002
Vertaald door Charlotte Pothuizen
Amsterdam / Antwerpen: Querido
2021
160 blz.
Mysterieuze en intrigerende roman over een man die onverwacht geconfronteerd wordt met zijn oorlogsverleden. Heden en verleden lopen voortdurend in elkaar over. “Waar houdt de herinnering op en begint het zelfbedrog, de droom, de verbeelding?”
- Veel gedachten strekken zich uit in uitzonderlijk lange zinnen. Soms zelfs een zin van vier bladzijden. (127–131).
- Die eigen stijl is helder en blijft goed te volgen.
Opmerkelijke passages
- “Ik ben al oud. Nou ja nu ook weer niet zo oud, maar toch vrij oud. Want vijfenveertig is voor een man op een andere breedtegraad niet zoveel, of naar ik vernomen heb zelfs helemaal niet veel, in ons land daarentegen...” (6)
- Verleden en heden. “Die tijden zijn in mijn geval zo nauw met elkaar verstrengeld dat ik niet meer weet of ze afzonderlijk bestaan, of ze überhaupt bestaan, of dat er wellicht maar één ononderbroken, voortdurende tijd bestaat die verleden en heden is, of die helemaal niet bestaat en slechts onze vreemde en oncontroleerbare verbeelding van tijd is.” (21)
- “‘Toch niets ernstigs, meneer de functionaris?’, me opnemend met het sluwe mengsel van wantrouwen en kruiperigheid dat zich bij zulke mensen voordoet als ze te maken hebben met iemand die naar ambtenarij ruikt (...)”. (59)
- “...vrouwen zijn namelijk sterker en bestendiger dan wij, hun hele leven houden ze zich gereed om verlies te incasseren, van een kind, een man, een minnaar, een huis, ja, ze zijn sterker en weten de pijn ten slotte in zichzelf te smoren...” (126)
- “Leef ik nog wel? Dat ik er ben, is iets heel anders, want leven en zijn is helemaal niet hetzelfde, soms ben je als een spoor, een vorm afgedrukt in de lucht, als een aandenken aan iets wat ooit was, dat samen met de meegemaakte gebeurtenissen in de herinnering van anderen wordt bewaard zolang die herinnering leeft. Of misschien leefde en leef ik toch, maar dan als het ware op krediet?” (158)
Lees ook:
Leesimpressie: De boekhandelaar van Gaza door Rachid Benzine
