"Ek het geweldige hoë waardering vir sy hele oeuvre, des te meer omdat, terwyl sy werk altyd onmiddellik herken kon word as gevolg van sy unieke styl, denkwyse en metaforiese rykheid, hy homself voortdurend vernuwe het."

Voertaal is bedroefd door het overlijden van Diana Ferrus. Dit interview met Yves T'Sjoen werd een week voor haar beroerte, op 25 december, op Voertaal geplaatst. Ferrus zei over Breytenbach: "Die feit dat hy in opstand was toe ek ook in opstand was, het ’n invloed op my werk gehad."

"Breyten Breytenbach se latere oeuvre is nie soseer ’n argief van aparte boeke nie, maar eerder ’n totale komposisie waar die grense tussen die gevangene, die skilder en die digter verdwyn."

"Soos in die geval van die meeste Afrikaanse digters hoop ek van harte nie dat, nou na sy dood, mense hom minder gaan lees en minder of glad nie oor hom gaan skryf nie."

"Vertalen is een daad van solidariteit: een ander voor een ander verstaanbaar maken."

"I found it quite fascinating that his memoir was, in its own way, a book-length erasure poem, composed alongside his wife. It’s quite romantic."

"Breyten sal, so hoop ek, my gewilligheid om kritiek op hom te lewer sien in die teken van besorgdheid oor hoe maklik kulture in Afrika, soos die Afrikaanse, wat so lank onder outoritêre sterre staning gehad het, kan terugval in onkritiese papegaaimaniere."

"Breytenbach is ’n buitengewoon sterk digter in die Afrikaanse literatuur, maar daar moet altyd ruimte wees vir ’n taal se letterkunde om te groei, om te verander, om dalk anders te klink, om op daardie anderse wyses ook groot bydraes te lewer."

"As dit nie vir Afrika was nie, sou Afrikaans nie bestaan nie. En ons weet ook al lankal dat Afrikaans nog nooit ’n wit taal was nie, ten spyte van die misbruik van die bastertong."

"Breytenbach se groot bydrae, dink ek, is die groot projek van andersmaak – andersmaak van die taal, ervaring, religieuse besef, die land en die politiek en ook die self."

"Vanuit Suid-Afrikaanse bodem en sy Afrikaanstalige praktyk het hy iets te sê wat só spesifiek Afrikaans is dat dit moeilik is om aan nie-Afrikaanstaliges te beskryf hoe hy die taal se betekenisveld kon oopbreek en verruim."

"Daar is iets aan sy poësie wat jou aan die derms gryp, tegelykertyd verskriklik én lofliederlik. Dat hy met táál so iets kan vermag, is verstommend."

"’n Drietal studente het byvoorbeeld een oggend aan my kantoordeur kom klop om te sê hulle voel in daardie poësieklasse asof hulle rolle vertolk in die film Dead Poets Society."

"Yves, hierdie is ’n ontsaglike moeilike vraag om te antwoord, omrede Breyten reeds teenwoordig was by my ontwaking as digter (al sy vroeë bundels), minnaar (sy liefdesverse), denker (sy sosio-politiese verse) en ouer persoon (sy laatwerke)."

"Behalwe die gedig self, was die voorkoms van die digbundel ’n volkome visuele mindfuck. Digbundels het sober gelyk in daardie tyd. Smal, onversierde, beheersde buiteblaaie."