De naaister en de wind
César Aira
Roman
Oorspronkelijke titel: La costurera y el viento (1994)
Vertaald uit Spaans door Adri Boon
Z.pl.: Koppernik
2025
132 blz.
Wonderbaarlijke roman. Helder en onnavolgbaar tegelijk. Met de wind als een belangrijk personage. Surrealisme dwarrelt door alle pagina’s.
- Lofzang op Patagonië: “een wonderschone en onbeschrijflijke woestenij”. (27)
Opmerkelijke passages
- “De heldin moet een naaister zijn, in de tijd dat er nog naaisters waren, de wind haar tegenstrever, zij honkvast, hij reislustig, of net omgekeerd: de kunst steeds op reis, de woeligheid paalvast. Zij de avonturierster, hij de draad die de avonturen verbindt... Het zou van alles kunnen zijn, of eigenlijk zou het dat móéten zijn, een willekeurige fantasie, of allerlei fantasieën, die elkaars vorm aannemen...” (5)
- “Het is paradoxaal, maar een reis verdraag je alleen als die onbetekenend is, als die niet telt, als die geen sporen nalaat. Je gaat op reis, je trekt naar de andere kant van de wereld, maar je laat je leven thuis, goed opgeborgen en klaar om het bij terugkomst weer op te pakken. Behalve als je je, ergens ver weg, afvraagt of je niet toevallig, zonder er bij na te denken, toch je leven hebt meegenomen en er thuis niets meer van achtergebleven is. Alleen al die twijfel volstaat om een vreselijke, een onverdraaglijke angst te wekken, vooral omdat het een angst voor het niets is, een melancholie. (…) Je zoekt altijd een reden om je ergens in te storten. Daar dienen redenen voor.” (27–28)
- Titel (101)
- “Toen veranderde de angst... Alles is een kwestie van transformatie van angsten: dat zet de labiele, veranderende maatschappij op zijn kop, werelden veranderen, de verschillende opeenvolgende werelden die bij elkaar opgeteld het leven uitmaken.” (122)
Lees ook:
Leesimpressie: Memoires van een kip door Ishaq Musa Al-Husseni
Leesimpressie: Mijn kindertijd door Giuseppe Tomasi Di Lampedusa
