Hotel Mogadishu, een veelzijdig portret van de Somalische hoofdstad
Ayaan Abukar
Amsterdam: Uitgeverij Van Oorschot
2024
215 blz.
Scherpe tekening van het leven in Mogadishu. Opmerkelijke, indringende observaties in een levensgevaarlijke stad.
- In vier reizen van 2013 tot 2023 herontdekt de in Amsterdam wonende Somalische politicoloog en journalist de hoofdstad van haar geboorteland. Als eerste adviseur van de Somalische aanvoerder van de kustwacht-in-oprichting ontmoet zij een bonte stoet Somaliërs.
- Over de complexe lagen van het leven in een land waar angst langzaam wijkt voor hoop. (14)
- “Deze stad is meer dan wat je aan de oppervlakte ziet, je moet diep graven om hem te doorgronden en daar zorgvuldig mee om gaan, want elke verkeerde beweging kan drastische gevolgen hebben. Bewapend met een MacBook en een notitieboekje betreed ik die onbekende wereld.” (143)
Opmerkelijke passages
- 2013: “De lange, bloedige burgeroorlog heeft Mogadishu veranderd in een spookstad, waar de grens tussen leven en dood onzichtbaar is. De dood wacht op elke straathoek en de stad heeft dat noodgedwongen geaccepteerd. De burgeroorlog kent een begin, maar geen einde. Hij heeft plaats gemaakt voor anarchie, niemand is de baas; een samenleving zonder sociaal contract, instituties of structuur, waar de brute kracht van geweren de baas is.” (29–30)
- Over de gedwongen uitzetting van Saïd Ahmed, Somalisch asielzoeker in Nederland. (61–69)
- “Werken voor de overheid is door Al-Shabaab verboden.” (75)
- “Somalië, het land met de langste kustlijn van Afrika, heeft blijkbaar geen simpele radar om een verdwaald schip te lokaliseren.” (111)
- Over (ambtelijk) gebrek aan kennis: “Zijn dictie werd steeds trager, na elk woord volgde een diepe zucht – hij zocht termen die hij niet kende om informatie te delen die hij niet had.” (129)
- “Dit is Mogadishu, hier is het altijd één stap naar voren en tien naar achteren, we kunnen ons geen pessimisme veroorloven. Na veertig jaar chaos en oorlog krijg je de wederopbouw niet op een presenteerblaadje, het vergt bloed, zweet en tranen.” (201)
- “Ik vertel dat ik in Nederland een leiderschapstraining voor mensen met een migratieachtergrond heb gevolgd, dat ik stampend op de grond heb geprobeerd mijn wortels in de Amsterdamse aarde te laten schieten. ‘Blijven of vertrekken’ is sinds 2015 het thema van mijn leven en ik kan mij het kantelmoment goed herinneren, na de aanslag op Villa Somalia.” (202)
- “Mogadishu laat me niet los.” (204)
