In mijn ogen draag ik wolken
Forugh Karimi
Roman
Z. pl.: Meridiaan Uitgevers
Mei 2025
528 blz.
Boeiende roman over het leven in Afghanistan en de ervaringen als vluchteling in Nederland. Het eerste deel met veel Afghaanse termen en diverse verhaallijnen vraagt wat extra aandacht bij het lezen.
- Scherp beeld van repressie, familieverhoudingen en vluchtervaringen.
- Karimi vluchtte voor de oorlog en kwam als 25-jarige in Nederland terecht. Zij werd psychiater en psychotherapeut.
- Verantwoording: “Voor dit kleine universum heb ik alles gegeven – van mezelf, mijn ouders, mijn twee landen. Ik heb door de volledige reikwijdte van mijn herinneringen gereisd en alles opgehaald wat een ziel bezat. Maar als u mij zou vragen in hoeverre dit verhaal autobiografisch is, heb ik daar oprecht geen antwoord op. Feiten zijn als vissen in de zee van de fantasie. Het is aan u of u de hengel ter hand neemt of dat u zich overgeeft aan de golven.” (523)
Opmerkelijke passages
- Uilen. “In Afghanistan werden uilen gezien als boodschappers van rampspoed. De boem is sjoem, zoals het in het Farsi rijmt: de uil is onheilspellend.” (27)
- Meer over uilen (o.a. 141; 161–163; 209; 287–288; 333)
- “Vandaag moet ik me gewonnen geven. Het is namelijk onmogelijk om te winnen van de werkelijkheid.” (82)
- “... als je iets goeds hebt gedaan en beroemd bent, dan noemen ze je Oostenrijks of in elk geval Afghaans-Oostenrijks of zo, maar als je een fout hebt gemaakt, dan ben je opeens een Afghaan.” (157)
- Over kledingvoorschriften voor Afghaanse vrouwen (194–195): “Je kon je afvragen hoe het brein van deze wapenfanaten werkte en wat hun probleem was met vrouwelijke rondingen. De hele stad, het land verkeerde in chaos, en waar waren de leiders mee bezig? Met vrouwen de les lezen.” (195)
- “Ze wilde de herinneringen loslaten, maar de herinneringen lieten háár niet los.” (252)
- “Het is waar wat onze moeder zei: een mens is harder dan steen en teerder dan een bloem.” (274)
- Titel (315; 406)
- “In 2013 werd door de Nederlandse politie bij een Afghaanse vluchteling die in Nederland verbleef een lijst ontdekt. De man bleek een gevangenisbewaker of zoiets te zijn geweest tijdens het Khalq-regime. Op de lijst die werd gevonden stonden de namen van bijna vijfduizend mensen die in 1979 door het regime geëxecuteerd waren.” (339)
- Nederland 1995 (343–362): “Ze hadden sinds hun interview met de Immigratie- en Naturalisatiedienst zes maanden geleden nog niets gehoord over welke status dan ook.” (352)
- Geluk betekent voor ieder mens iets anders. “Een mens lijkt het lijden niet te kunnen missen, onbewust zoekt hij ernaar, bang dat het leven zonder lijden leeg en betekenisloos wordt. Misschien dat zonder lijden geluk niet als een bevrijding voelt, omdat het dan niets heeft om zich tegen af te zetten.” (368)
Lees ook:
Leesimpressie: Tussen kogels en dromen door Malik Khero Jirdo
