Ongedocumenteerd verzet, acties van mensen zonder papieren
Tonya Sudiono (Redakteur)
Zutphen: Mazirel Pers. Walburg Pers
2026
183 blz.
Mooi uitgegeven, veelzijdige bundel met 22 korte artikelen geschreven door ongedocumenteerde mensen, journalisten en/of activisten. (Here to Support)
- Vooral vrouwelijke auteurs.
- Nadruk op verzet tegen onrechtvaardige en onmenselijke behandeling.
- Ook aandacht voor internationale dimensies.
- Veel illustraties en foto’s.
Opmerkelijke passages
- Alejandra Ortiz: Bruin, trans en ongedocumenteerd. Mijn decennium van verzet tegen het systeem. (12–20)
- Vluchtte vanuit Mexico via de VS naar Nederland. Vroeg asiel aan in 2015. Tweede procedure duurde tot februari 2025. (13)
- Over Amsterdam City Rights (CR), denk- en doetank. (24–25)
- Tonya Sudiono: Uiteindelijk zijn we allemaal gelukszoekers (58–63)
- “Als nieuwkomer in Nederland heb je de keuze tot discriminatie of assimilatie.” (62)
- Riccardo Biggi: De ware prijs van schone huizen. (64–71).
- Over arbeidsuitbuiting: “Kern van het probleem is dat Nederland zich niet houdt aan twee cruciale verdragen onder internationaal recht: IAO-verdrag nr. 189 betreffende huispersoneel van de Verenigde Naties (…) en het VN-verdrag over de bescherming van de rechten van alle arbeidsmigranten en hun gezinsleden.” (69)
- Stichting LOS. (74;129)
- COA eiste duizenden euro’s voor opvangkosten die nooit gemaakt werden. (77)
- Marlou Lintmeijer: Kinderen voorop: het kinderpardon en het kerkasiel. (86–91)
- Ariel Sosa: De macht van symbolen of symbolen van macht? Een ingewikkeld liefdesverhaal tussen kunst en politiek. (92–105)
- “Van Picasso tot Elvis, van Damian Hirst tot Justin Bieber – alle grote witte, westerse mannelijke kunstenaars staan op de schouders van gemarginaliseerde gemeenschappen en kunstenaars die vaak in de vergetelheid zijn geraakt.” (102)
- Saeda Nourhussen, Matige mensen. (106–107).
- “Mediocre migrant,” recht op middelmatigheid. “Ik ben dat niet, maar ik eis dat recht wel op. Ik wil ook wel eens een Hollands zesje zijn of omhoog falen, zoals al die schoenzolen in Den Haag.” (106)
- Mayra Alejandra Margffoy Tuay: Hoe huishoudelijk werkers en zorgverleners de Spaanse arbeidswetgeving veranderden. (108–119)
- Verwijzing naar IAO-verdrag 189. (117)
- Rowan Blijd: Hadya Nampiima, Weigert te zwijgen. (120–125)
- “Ter Apel, de meest stressvolle plek die ik ooit heb gezien.” (122)
- Karel Smouter: Tussen de wereld zoals die is en zoals die zou moeten zijn. (136–141)
- Hoofdredacteur van Trouw. Koppeling met verleden van Trouw als illegale krant.
- Thaís Matos: Geloof en geld. Drie religieuze gemeenschappen bieden een reddingslijn. (142–149)
- “Het christendom is zelf geworteld in migratie. Jozef werd als slaaf verkocht naar Egypte, Abraham was een vrijwillige migrant, Daniël leefde in ballingschap – zelfs Jezus was korte tijd vluchteling met zijn ouders in Egypte.” (147)
- Chris Keulemans: Je staat een pas aangekomen vluchteling bij in het nieuwe Nederland (en waar je dan op moet letten.) (156–165)
- Abdel mag zich niet beroepen op honger, armoede, droogte of overstromingen – en zeker niet op oorlog. Laat Abdel niet vastzetten in een asielzoekerscentrum. Abdel mag niemand vertrouwen en zeker niet zijn huisbaas. Vermijd de IND, de rechtbank en grote werkgevers.
- Eunice de Asis: Erbij horen begint met gezien worden. (166–173)
- Er valt veel te leren van Portugal en Spanje.
- Savannah Koolen en Malou Lintmeijer: Mensen en begrippen; omdat taal ertoe doet. (174–177)
Lees ook:
Leesimpressie: In mijn ogen draag ik wolken door Forugh Karimi
Leesimpressie: Tussen kogels en dromen door Malik Khero Jirdo
