Nation of strangers. Bouwen aan een nieuw thuis in de 21ste eeuw.
Ece Temelkuran
Oorspronkelijke titel: Nation of Strangers. Rebuilding Home in 21th Century. (2026)
Vertaald door: Nico Groen
Amsterdam / Antwerpen: Uitgeverij Pluim
2026
285 blz.
Glasheldere, zeer inspirerende brieven gedurende drie jaar aan een Lieve vreemdeling. (24–25)
- Uitzonderlijke en indrukwekkende lectuur. Gebaseerd op persoonlijke ervaringen, onderzoek en literatuur.
- Vier elementaire vragen:
- I. Wie ben je?
- II. Waarom ben je weggegaan?
- III. Hoe red je het hier?
- IV. Wanneer ga je weer terug?
Opmerkelijke passages
- Verwijzing naar Breyten Breytenbach “de Zuid-Afrikaanse dichter die de Poolster is in deze brieven.” (7; 42–43; 279)
- “Ik stopte mijn hart in de vriezer. (...) Als je nergens thuis kunt komen, verlies je je greep op de tijd en wordt je waarde onderwerp van discussie (...) Het leven wordt een aftellen zonder einde.” (13)
- “We rouwen om datgene waarvan we weten dat we het uiteindelijk kwijt zullen raken. Voor het eerst in de geschiedenis rouwt de mensheid in de toekomende tijd.” (18)
- “Maar in tijden als deze (...) moeten we nieuwe banden smeden, niet door onze verschillen te vieren, maar door oog te hebben voor onze overeenkomsten. (...) We raken allemáál op de een of andere manier ontheemd. We worden allemáál thuisloos. We raken allemaal unhomed, een bijna vergeten Engels woord uit de negentiende eeuw (...)”. (20–21)
- “Ik hou van het woord ‘vreemdeling’. Als je een vreemdeling bent, ben je er wel en niet. Je bent er wel, maar niet echt. Je bent niemand, maar beschikt over eindeloze mogelijkheden om iemand te worden. Vreemdeling zijn is een tegengif tegen de beperkingen van het iemand-zijn. Het is geen denigrerend en permanent etiket, zoals ‘dakloze’, ‘balling’, en ‘vluchteling’.” (21)
- “Als je ontheemd bent smelten fysieke plaatsen samen en worden minder vastomlijnd, terwijl de tijd opkrult in een foetushouding.” (25)
I
- “De ironie wil dat het Engels tot de zestiende eeuw beschikte over een woordenschat waarmee werd uitgedrukt dat vreemdelingen barbaren waren en tot de achttiende eeuw geen woord had voor heimwee.” (38)
- Over “grensminotaurussen: half uniform, half mens.” (70)
- Interview in De Balie (2023): “Wat betekent hoop voor jou?”
- “Ik geloof niet in hoop, maar in vastberadenheid, vertrouwen hebben en doen wat je kunt om te overleven als er geen hoop is.” (73)
- “We zijn allemaal allang ballingen. Buitenbeentjes, verschoppelingen, verworpenen, paria’s. Wij zijn de vreemdelingen van deze wereld.” (92–93)
II
- Ontheemdingsschaamte, die allerlei goede eigenschappen in twijfel trekt, waaronder waardigheid, kracht en eigenwaarde. Tenslotte verlaag ik mezelf tot “de vrouw zonder eigenschappen.” (107; 112)
- Over Berlijn, wereldhoofdstad voor vreemdelingen. (132)
- Over eten: “Je wil je land van herkomst éten.” (137)
- Veroordelen van misdaden tegen Palestijnse kinderen risico voor verblijfsvergunning. (142–143)
- “Zonlicht onderbreekt heel even het ijzige Berlijnse weer. (...) de lente is een te klunzig seizoen om alle vreselijke dingen te verhelpen.” (165)
III
- Over congres in Italië. “Het Italiaans is als een lied dat je kunt neuriën zonder de tekst te kennen” (171)
- “Hoe overleven we terwijl we tegelijkertijd onze menselijkheid behouden?” (173)
- “De waarheid is de kortste afstand tussen twee vreemdelingen.” (191)
- “Overleven betekent een deel van jezelf kwijtraken.” (201)
- “We leren onze woede in te slikken, want we leren dat woede de snelweg is naar ongewenstheid. We leren dat uiteindelijk niet degene overleeft die zich het beste weet aan te passen, maar degene die het meest gewenst is: de keurige, de prettige, degene die ‘dank u’ zegt. De ontheemde kan zich niet uitleven in niet-indrukwekkend zijn.” (207)
- “Bestaan en bevestiging krijgen dat je bestaat is lastig voor een vreemdeling. Je wilt gezien worden, maar niet bekeken.” (212)
- “Omdat je je aan de goede kant van de grens bevindt, word je onderdeel ván de grens.” (213)
- “Je luistert naar verhalen omdat alleen die je kunnen vertellen wat je niet kunt zeggen.” (219)
- Over Amerika & Trump. (220–224)
- “Om te overleven zullen we afhankelijk zijn van onze aangeboren neiging om schoonheid voort te brengen en dat samen te doen.” (231)
IV
“Wat een vreemdeling opbreekt is niet de uitputting van het ontheemd raken. Het is het verlies aan vertrouwen in thuis, in zichzelf en in anderen.” (261)
