Achtentwintig letters
Rashid Novaire
Amsterdam: Ambo / Anthos
2026
206 blz.
Veelomvattende roman over zoektocht naar afkomst; over o.a. herinneringen, seksuele identiteit en psychose; de wind waait dwars door alle sores.
- Marokkaanse vader en Nederlandse moeder.
- Zoektocht naar verdwenen vader in Marokko.
Opmerkelijke passages
- “Ik voelde me het eenzaamste kind van de stad. Ik was te veel, toen het schoolgebouw voor me opdoemde, om ergens te mogen blijven. Ik moest voor mezelf opkomen en wist niet waar te beginnen.” (31)
- “In deze dagen na de opname was ik meer dan ooit vrij om me vrijwillig te binden en te ontbinden.” (32)
- “Zwart is duister. Zwart is magie. Zwart is waar we ons licht op moeten schijnen om het draaglijk te maken. Zwartrijden is een vergrijp. Iemand zwartmaken is een vuile streek. Een zwarte dag wil je niet overdoen. Soms ben ik een orkaan van woede om hoe jullie de zwarte kleur in de mond nemen. Hoe durven jullie te spreken over de zwarte bladzijden in de geschiedenis als die van een zonde, terwijl het juist de zwarte veerkracht is die we moeten eren als een bron van licht?” (39)
- “Een collega vroeg naar mijn afkomst. ‘Wat een mooie man ben je voor een Marokkaan,’ reageerde hij oprecht verwonderd.” (51)
- “Er ging altijd iets onheilspellends uit van haar gedisciplineerde ontspanning (...)”. (55)
- “Ik legde een toon in mijn stem alsof een waarheid me naderde, als een plotselinge streep licht door een dicht gebladerte van woorden.” (58)
“Soms wil ik als de wind zijn.” Ik fluisterde.
Kenza dacht even na. “Dus overal en nergens?” (67)
- Titel. Het Arabische alfabet. (o.a. 90)
- “Ik wilde dat Yunus me ontspande, vertrouwde Nederlandse woorden zei zoals '’kameleon’ en ‘doorbakken biefstuk’.” (146)
- “Was ik opgelucht dat Marouan was gestorven? Misschien. Maar dat was niet erg. De verhalen die hij me niet had verteld, waren het herinneren waard.” (196)
Lees ook:
Leesimpressie: De werelden van Jan Toorop door Suzanne Veldink
