De gezichtslozen
Alicja Gescinska
Novelle
Amsterdam: De Bezige Bij
Februari 2025
108 blz.
Zeer rake, goed geschreven novelle waarin het perspectief van de hoofdpersoon verandert en ruimer wordt. Kritische vragen over de omgang met Palestijnen in Libanon worden gekoppeld aan het (over-) leven van staatlozen in Europa.
- “Kun je verlangen naar een vaderland dat je nooit hebt gezien – dat zelfs je ouders alleen maar kennen uit de vervaagde herinneringen van hun ouders?” (5)
- “Het volstaat om hier, in de zinkgaten van ballingschap, geboren te worden.” (19)
- Fotografe brengt in 2019 enkele weken door in Beiroet en sluit vriendschap met twee vrouwen die in de flat wonen waar zij verblijft en met Suhaila, een Palestijnse vrouw haar wegwijs maakt in de vluchtelingenkampen.
- De rattenholen van het zuiden: de vluchtelingenkampen Mar Elias, Shatila en Bourj al- Barajneh. (10)
- Suhaila: “Hoop is een waakvlam die in ieder van ons brandt, soms geeft die amper nog licht of warmte, maar ik weet dat die in ieder van ons weer sterk oplaait, als er maar iemand in ons gelooft. En als er niemand in ons gelooft, moeten we het zelf doen.” (...) “Wij zijn gevangenen van de uitzichtloosheid. Er is niets dat een mens zo gevangen houdt als een gebrek aan perspectief.” (34)
- Over de droom van het verleden in Palestina (40–42): “een droom die van generatie op generatie overging, als een erfelijke eigenschap, een draad van herinnering die in hun DNA verstrengeld was geraakt.” (41)
- “Afscheid nemen van alles en iedereen is de leidraad van ons leven geworden.” (43)
- “Zijn gezicht was het centrum van de hele scène die een stilleven in beweging was.” (57)
- Citaat van Hannah Arendt: “The right to have rights, or the right of every individual, should be guaranteed by humanity itself.” (104)
Lees ook:
Leesimpressie: De sleutels van het huis, een dagboek uit Gaza door Sami Al-Ajrami en Anna Lombardi
Leesimpressie: Tussen kwetsbaarheid en weerbaarheid door Tamar de Waal
