Memoires van een kip, een Palestijnse fabel
Ishaq Musa Al-Husseni
Roman
Oorspronkelijk verschenen in 1943
Vertaald uit Arabisch door Djûke Poppinga
Nawoord door Richard van Leeuwen
Amsterdam: Uitgeverij Jurgen Maas
2024
155 blz.
Een kleurrijke en geestige fabel over een kip met menselijke trekjes, over liefde, hartstocht, polygamie, jaloezie, intimidatie, bedreigingen, pijn, solidariteit, schaarste en vreemdelingen.
- De oproep om zich liever over de aarde te verspreiden dan oorlog te voeren leidde tot uiteenlopende reacties.
- Met verhelderend nawoord waarin de memoires in de Arabische literaire traditie wordt geplaatst. (149–155).
- Vertaling leest soepel.
Opmerkelijke passages
- “Mijn echtgenoot heeft zijn hart aan mij verloren en heeft elk deel van mij in bezit genomen. Als ik een stuk van mijn vlees kon afsnijden om aan hem te voeren, dan zou ik dat doen. Als ik water aan mijn oog kon onttrekken, zou ik hem dat te drinken geven, zonder een moment te twijfelen. En als ik hem kon kleden in mijn mooiste tooi, zou ik niet aarzelen.” (13)
- “Genade is liefde. Als er liefde is, zal alle genade van de wereld erin samenkomen en als ze er niet is, zal alle genade van de wereld in het niets verdwijnen.” (16)
- “Wat weerhoudt vrouwen er toch van om zich net als mannen te wapenen teen tegenslagen, rampen en crises? Tot wanneer zullen we nog afhankelijk blijven van mannen en blijven we onze zorgen en verantwoordelijkheden op hun schouders laten?” (28–29)
- “Als bloemen gezegend zouden zijn met licht, zouden ze glinsterende sterren op aarde zijn geworden. Omdat ze geen licht krijgen worden ze gecompenseerd door kleuren en geuren. Licht, kleur en geur zijn drie geesten, waarvan alleen de Schepper het geheim kent.” (135)
- Over mensen: “De reuzen, die zijn gezegend met rede, zoals ze beweren, zijn immers gedegenereerd, door wat ze, komend uit de wereld van de sterren en de planten, op aarde hebben verpest, door de dwalingen en foute denkbeelden die ze hebben verzonnen, door de kronkelige paden die ze hebben bewandeld en door de zonden en vergissingen die ze hebben begaan. Het staat vast dat het stopzinnige brein van de reuzen zwakker is dan het natuurlijke instinct.” (136)
- “We hebben twee mogelijkheden: óf we doen afstand van ons huis, óf we houden eraan vast en verjagen de vreemdelingen.” (140)
- “De wereld, die ontaardt in ellende en misère, is als de pikzwarte nacht, waarin een klein vonkje een gigantisch licht kan veroorzaken. Zo is het ook met de hervormende geest, die verrijst te midden van de ellende op de wereld en daar een enorm licht creëert. Jullie moeten die geest zijn. Reis over de aarde, meng je onder de schepsels en verspreid je idealen en hoogstaande principes onder hen.” (145–146)
Lees ook:
Leesimpressie: Een dag uit het leven van Abed Salama door Nathan Thrall
Leesimpressie: Mijn kindertijd door Giuseppe Tomasi Di Lampedusa
