"Op universiteit het ek gesit en luister na WEG Louw wat Kloos, Nijhoff, Holst, Perk en ander met ’n gedrae stem voordra tydens die bedompige, warm somersmiddae van die jare sewentig, met Afrika se sonbesies wat buite die lesingsaal se vensters sing en die studente wat swetend en tjoepstil sit en luister. Louw se voorlesings van die Tagtigers se pragtige sonnette het my as bloedjong eerstejaarstudent getref nes die film Woodstock of Jimi Hendrix my ’n dwarsklap gegee het – glo my vry, dit was ’n kulturele ingryp in my brose psige. Ek het gedink hulle – Perk en Kloos en dié snare – is baie cool." Yves T’Sjoen gesels met Etienne van Heerden.

Susan Coetzee-van Rooy het in Junie vanjaar by die Zuid-Afrikahuis-span in Amsterdam aangesluit. Susan is die eerste Suid-Afrikaanse direkteur van hierdie kultuur- en kennissentrum. Sy vertel vir Johan Allers meer oor haar passie vir tale en hoe sy haar pad na die Zuid-Afrikahuis op Keizersgracht gevind het.

Hoewel die gebruik van Nederlands ná 1925 in Suid-Afrika uit die openbare lewe verdwyn het, word in die 21ste eeu steeds Suid-Afrikaanse Nederlandse letterkunde geskryf, vertel Olf Praamstra en Eep Francken, vanjaar die ontvangers van die Van Ewijck-Stigting se prestasiebeurs. Hulle het met Willem de Vries gesels oor hul jarelange, omvattende navorsing (sedert 2012) wat gelei het tot die publikasie van Geen land voor dromen, Geschiedenis van de Zuid-Afrikaanse Nederlandse literatuur (2023).

"Die boek bly belangrik omdat koloniale magsverhoudings en korrupsie in kapitalistiese stelsels steeds op globale skaal bestaan en selfs uitbrei." ’n Durende topstuk van die Nederlandse verhaalkuns is nou deel van die Afrikaanse letterkunde, danksy Ena Jansen se soepel vertaling van Multatuli se grootste werk. Sy het oor haar vertaling van die Max Havelaar of die koffieveilings van die Nederlandse Handelsmaatskappy (Protea Boekhuis, 2025) met Willem de Vries gesels.

Riet de Jong-Goossens is op 13 Desember 2024 in Nijmegen oorlede. Voertaal deel graag hierdie onderhoud wat Willem de Vries met haar gevoer het. Dit is oorspronklik op 25 Julie 2018 gepubliseer.

"Ruby & Roach reis nou al vir vier jaar van fees tot fees. Tot op hede is ons kortfilm al vir 77 filmfeeste gekies, het dit 26 benoemings ontvang en is dit bekroon met 18 pryse. Dit klink dalk esoteries, maar ek oorleef op geloof. My bankrekening was nog nooit dolleeg nie. Wanneer een projek afgekeur word, dan is daar altyd op die regte tyd ’n volgende geleentheid wat kom aanklop."

"Al is het geen Nederlands, ik hoor toch het Nederlands, maar het is weer even magisch als toen ik een kind was en de woorden leerde kennen. Ik herinner me de fysieke rilling die ik als schoolkind bij “grillig” hoorde, “een grillig pad in het bos” in een of ander verhaal, en ik wist niet eens precies wat “grillig” betekende. Dat effect. Het kan zijn (lacht) dat ik slechte Afrikaanse gedichten daarom goed vind."

Arno Carstens het ’n nuwe Afrikaanse kortspeler wat uitkom met die mooi titel Sewe sakke hoop. Die eerste snit “Hoe gaan dit” is reeds bekendgestel en die volle kortspeler is van 7 Junie af beskikbaar. Izak de Vries het hom hieroor en oor sy skilderkuns, wat op Instagram te sien is, ingevra.

"Ghanaians from different parts of the country, including from the north, as well as immigrants from around West Africa, are all trying to eke out a living in here. These people bring in their stories, religions, lived experiences, struggles, cultures and identities into the one basket of Accra."

"Zodra het vliegtuig geland was rook ik de lucht, voelde ik de warmte, zag ik kleuren, hoorde ik de weirde muziek van het Afrikaans… Voor iemand als ik die heel erg met zijn lichaam en zintuigen denkt en schrijft, voelde Kaapstad aan als een gigantische bruistablet die tot ontlading kwam."

"In my story, a woman grieving the theft of her newborn son from the maternity ward takes matters into her own hands."

"'You are part of the establishment now; how do you feel?' they ask. My feelings remain unchanged; it was never about them, their acceptance. ... To be sure, Afrikaans never made a room for Kaaps-speaking writers; the room wasn’t theirs to give." – Ronelda Kamfer. Het vraaggesprek wordt in Nederlands en Engels gevoerd.

"Eigenlijk kan alles besproken worden in een kinderboek. Kinderen leven in dezelfde wereld als volwassenen, dus stellen ze vragen bij wat ze zien op televisie, in de straat… een boek kan helpen om bepaalde thema’s bespreekbaar te maken. Voor kinderen pas je je woordenschat aan en je schrijft bevattelijk. Maar je mag kinderen niet onderschatten. Ze kunnen veel aan, denken na over dingen die soms moeilijk zijn, dus een verhaal kan helpen." Menán van Heerden het met Gerda Dendooven gesels oor haar werk voordat die skrywersresidensie afgeskop het.

"A dialogue between anglophone and neerlandophone perspectives has developed to some extent across the past decade or so, especially in the work of Pamela Pattynama, Jacqueline Bel, Rick Honings, Coen van ‘t Veer and Marijke Denger, on especially Southeast Asian and Indonesian writing and culture; and from Rosemarie Buikema, Sarah de Mul, my co-editor, and others, on gender and postcolonial representation. It has also emerged through the impact of the decolonial debate on museum cultures in the Netherlands and Belgium."

"Die tussenpositie is niet iets waar ik bewust voor gekozen heb, dus ik merk dat ik het daarom altijd lastig vind om er echt iets zinvols over te zeggen, het is zo organisch gegroeid. Ik had nooit een voornemen om me hier langdurig te vestigen, ik werd toevallig verliefd op iemand van dit land, waardoor mijn verblijf flink uit de hand is gelopen. Was dat niet gebeurd, had ik dit literaire landschap nooit zo ontdekt, waarschijnlijk. Wellicht een ander landschap, dat wel, omdat ik graag verken en niet verknocht ben aan Nederland – mijn vader voorspelde lang geleden al dat ik niet in Nederland zou blijven."

"Nee, de ónderwerpen, die spraken me aan, de vrijgevochten gekte van Etienne Leroux, het uitgesproken karakter van de geschriften van Steve Biko, de inventiviteit van J.M. Coetzee."

Die Vlaamse skrywers Nele Van den Broeck en Gerda Dendooven arriveer binnekort in Suid-Afrika vir die Jakes Gerwel Stigting (JGS) en Passa Porta (’n internasionale literatuurhuis in Brussel) se jaarlikse skrywersresidensie by Paulet Huis in KwaNojoli (Somerset-Oos) in die Oos-Kaap. Menán van Heerden gesels met Nele Van den Broeck oor haar werk.

Marlene Dumas het haar portret van Elisabeth Eybers (1915–2007) aan die Wits-kunsmuseum (WAM) se permanente versameling geskenk. Menán van Heerden gesels met Ena Jansen oor Elisabeth Eybers en die skenking.

Onderhoude vir LitNet Akademies internasionaal fokus op Europese akademici / Suid-Afrikaanse akademici in Europa wie se navorsing aansluit by geakkrediteerde navorsingsartikels wat in LitNet Akademies gepubliseer is. Menán van Heerden gesels met Karwan Fatah-Black (Universiteit Leiden, Nederland), kenner van Nederlandse koloniale geskiedenis.

Die poësie en sy beoefenaars kort voortdurende bekendstelling en bewusmaking, sê Daniel Hugo, ’n meermaal bekroonde vertaler en digter in ’n gesprek oor sy tweede versamelbundel oor die digkuns, Vers & Kapittel II (en hy werk reeds aan ’n derde versameling). Hy is ook die redakteur van ’n belangrike bestekopname en huldiging van Ina Rousseau, Digter van die kwiksilwerwoord, wat pas verskyn het. Hy het met Willem de Vries oor gedigte, digters en brûe tussen letterkundes gesels.